به حديث پرداخت . كتاب‌هاى بسيارى خواند و شنيد و احاديث زيادى روايت كرد و بسيارى از علماى بزرگ به او اجازهء نقل حديث دادند . وى نزد ايشان درس خواند و از آنها توشه برگرفت . از ميان استادان او ، افراد زير را مىتوان نام برد : 1 - علامه جمال‌الدين محمّدبن عبداللَّه‌بن ظهيره قرشى مخزومىِ مكى ، قاضى مكّه . « 1 » 2 - جدّ مادرى وى كمال‌الدين ابوالفضل محمّدبن احمد نويرى شافعى ، قاضىالقضاة و خطيب مكّه ، روحانى حجاز و تاريخ‌نگار مشهور . 3 - فرزند جدّ مادرى ( رديف 2 ) ؛ يعنى دايى مؤلف محب‌الدين نويرى قاضى حرمين . 4 - امام ابوالمعالى عبداللَّه‌بن عمر صوفى . 59 - علّامهء لغوى مجدالدين محمدبن يعقوب شيرازى فيروزآبادى ( 729 - 817 ) قاضى يمن و صاحب « قاموس المحيط » . « 2 » 6 - علّامه شيخ كمال‌الدين محمّد دميرىِ مصرىِ شافعى و سپس مالكى ، مؤلف و مفتى ، در گذشتهء 808 ه . ق . 7 - علّامه ابراهيم‌بن محمّد دمشقىِ صوفى ، معروف به برهان . 8 - ابن‌خلدون ، تاريخ‌نگار مشهور ، در گذشتهء سال 808 ، صاحب مقدّمهء مشهور و كتاب تاريخى « العِبَر » . 9 - امام شهاب احمد علايى . « فاسى » از بسيارى از عالمان بزرگوار ديگر نيز نقل روايت كرده است . مؤلّف « شفاء الغرام » غالباً از دو نفر ؛ يعنى امام ابو احمد برهان ابراهيم‌بن محمّد لخمى و نيز امام ابوالفرج جلال عبدالرحمن‌بن احمد عربى روايت مىكند . همچنين او نزد بسيارى از

--> ( 1 ) - او يكى از اجداد ابن‌ظهيرهء تاريخ‌نگار و صاحب كتاب « الجامع اللطيف فى فضل مكّة وأهلها وبناء البيت الشريف » است كه به سال 950 تأليف يافته است . ( 2 ) - نك : المقرى ، ازهار الرياض في اخبار القاضى عياض ، ج 3 ، ص 39